Dag 01: Den Bosch – Antwerpen – Schiphol – Detroit – San Francisco

De dag die niet begon zoals we hoopten….

De ochtend begint op onze gebruikelijke doordeweekse tijd, 5:55 uur. Zo’n anderhalf uur voordat mijn ouders ons op komen halen. We ontbijten en doen verder rustig aan. Vakantie betekent immers: geen stress.

Om kwart voor 8 staan mijn ouders voor de deur. We zijn klaar voor vertrek: and off we go! De autorit naar Antwerpen gaat voorspoedig tot aan de Ring. Ineens belanden we in een file, maar gelukkig zijn we ruim op tijd vertrokken van huis, dus iets wat vertraging is niet erg. Uiteindelijk hebben we maar een kwartier verloren. We parkeren de auto onder het station, op het Astridplein en lopen dan via de buitenkant naar binnen.

IMG_4961

 

Wat een prachtig gebouw is het toch! We sluiten aan in de rij voor Internationaal reizen. Daar moeten we onze treintickets ophalen om met de Thalys mee te mogen. We zijn ruim op tijd, net geen uur voor vertrek. We parkeren de spullen bij mijn ouders bij een bankje. En na een goed vijf minuten wachten zijn we aan de buurt. Tickets worden geprint en we kunnen door. Maar waar is de rugzak met de laptop en het fototoestel nou? Die stond toch hier? WTF, die is gewoon gejat!! We snappen er niets van en ineens zijn mijn moeder ‘Ja, er was hier net wel een jongen die iets aan ons vroeg, maar ik verstond hem niet, dus kon hem niet helpen’. Dát is het dus geweest. Iemand vraagt iets ter afleiding en de ander gaat er sneaky met je spullen vandoor. Hoe brutaal! En hoe snel zo iets gaat! Mijn ouders voelen zich verantwoordelijk, maar dat hoeft natuurlijk niet. Dit kan iedereen overkomen. Een hele oude truuk, maar hij werkt nog steeds. Zelfs al ben je er bedachtzaam op, dan nog kan het je overkomen. We zijn verdrietig, boos, verbijsterd en weten niet wat we moeten doen. Wat nu? Onze Nikon D5100 met 18-200 lens zit erin!! Zelfs onze oude D40-body (als reserve, aangezien we twee vakanties eerder wat opstartproblemen hebben gehad met de D5100. Zo’n body neemt niet zo heel veel ruimte in beslag, dus liever ermee dan erom verlegen) zit in die rugzak. Maar ook de grote laptop, zonnebrillen en Martijns bril op sterkte… Twee mannen uit de rij spreekt Martijn aan en verwijzen hem door naar de politie. Ja, dat is inderdaad wat we moeten doen. Aangifte… Maar hebben we daar eigenlijk wel tijd voor? Inmiddels hebben we nog maar een half uur voordat de trein vertrekt.

In eerste instantie is Martijn alleen binnen op het bureau, maar omdat mijn ouders de jongen gezien hebben, wordt mijn moeder ook mee naar binnen gevraagd. Mijn vader en ik blijven ongeduldig wachten. De tijd lijkt te snel te gaan. Ineens is het 10.25 uur en de trein vertrekt om half 11. Martijn smst dat wij alvast met de koffers naar spoor 22 moeten lopen. Hij is bijna klaar en rent dat stuk wel. Ook mijn moeder komt er weer bij en met zijn drieën haasten we naar spoor 22. Als we daar aankomen, zien we dat de trein er gelukkig nog niet is. Dan komt ook Martijn eraan gelopen. En meteen komt de trein binnenrijden. Gelukkig, die gaan we gewoon halen en dan vloeien de tranen over onze wangen. De stress, schrik en ongeloof komt eruit.

Als we goed en wel zijn gezetteld in de trein, zwaaien we nog een keer naar mijn ouders. Zo hadden we ons afscheid ook niet voorgesteld. Van de rustige relaxte ochtend is niets meer over. Zelfs in de Thalys kom ik niet tot rust. Ik blijf trillen… Wel worden we enorm goed verzorgd. We krijgen wat te drinken en een croissantje. Ik bel ondertussen met mijn vriendin Marjol, want in België hebben we alleen SMS-contact gehad. Maar door de vele tunnels waar we onderweg doorheen rijden, verloopt dat ook niet handig 🙂

Eenmaal op Schiphol kijken we waar we moeten inchecken. Hal 2, balies 19 tot 22. We kiezen ervoor om via de zelfsservice in te checken en dat gaat helemaal prima. Zelfs de tickets voor ons vervolgreis van Detroit naar San Francisco worden geprint. Dat mislukte vorig jaar bij ons. Dan gaan we naar de afdropbalie voor de koffers. Ook dit mag je helemaal zelf doen. Super cool! Op onze ticket zien we dat we eigenlijk al naar de gate moeten lopen, maar wij gaan niet op reis zonder een camera! Gelukkig hebben we wel een compactcamera bij ons, maar we gaan niet al de Nationale Parken en achtbanen bezoeken zonder spiegelreflex! Na de douane lopen we naar een camerashop. De D5100 heeft tegenwoordig de opvolger D5200, maar deze is alleen te verkrijgen met de kitlens 18-55 en wij willen eigenlijk een losse body met de 18-200 lens. Wel hebben ze de D7000 met die lens staan. Iets boven ons budget, maar als je alles bij elkaar rekent (de gewenste body en lens) zou je eigenlijk ook wel rond dat bedrag uitkomen. Tja, doen dan maar… We moeten iets… Wel iets meer knopjes dan we gewend zijn maar dat went vast wel..

D7000

We kopen er meteen twee geheugenkaartjes bij, een accu, een uv-filter om de lens te beschermen, een wereldstekker (want die zat aan alvast aan de laptop vast ivm het kunnen typen in Detroit) en opblaasbare kussentjes. Gelukkig hebben we nog wel de mini-laptop bij ons. Die zit in de trolley. Al zijn we van plan om in Amerika toch nog een grotere te kopen. De grote laptop was tenslotte Martijns dagelijkse pc. En laptops zijn goedkoop in de USA. Ondertussen wordt Martijn lastig gevallen door zijn werk. Daar schijnen wat problemen te zijn en wellicht heeft Martijn een oplossing. Het komt alleen niet zo goed uit nu. We zijn druk bezig met onze eigen probleempjes, maar dat kan zijn leidinggevende natuurlijk ook niet weten. We haasten ons dan snel naar de gate. De meeste zijn al door de verplichte vragen en bagagecontrole heen, maar we zien dat men nog niet bezig is met boarden. Marcel, de broer van Martijn wordt teruggebeld, aangezien ook hij tijdens het afrekenen van de spullen ons belde om een goede reis te wensen.

Dan gaan we in de rij staan voor de bagagecheck. Eerst nog de verplichte vragen ‘of we spullen van andere meenemen en wie de koffers heeft ingepakt’, alhoewel deze laatste vraag wordt ons niet gesteld, nadat we ons verhaal van de gestolen tas hebben verteld. Dan door de bagagecheck en vrijwel snel daarna beginnen ze met boarden. Ik bel mijn ouders op om te zeggen dat alles oké is en dat we een nieuwe camera hebben gekocht. Moeders klinkt gelukkig weer wat vrolijker! Meteen na het telefoontje mogen we instappen en als we dan eindelijk zitten, kunnen we weer normaal adem halen. Wat als een rustige dag begon, verliep uiteindelijk behoorlijk stressvol. Maar we laten ons hierdoor niet ontmoedigen. We gaan gewoon genieten van de vakantie!

IMG_4963

Dan taxiën we naar de startbaan. Uiteraard vertrekken we vanaf de Polderbaan en om kwart voor 2 zijn we in de lucht. Al snel wordt er langsgegaan met wat drinken. Normaal beginnen we de vliegreis meteen met een film kijken (gelukkig staan er ook een paar op de mini-laptop), maar dit keer houden we ons bezig met het uitpakken van de D7000. De accu blijkt voor een derde vol, dus we kunnen ons zelfs een beetje inlezen en bekijken hoe het allemaal werkt. Dan komen ze met eten langs. Chicken or Pasta? Maar juist nét bij ons is de pasta op, dus eten we verplicht kip. Maar het smaakt ons prima. Sinds vanochtend hebben we alleen een kommetje melk met muesli en een croissantje op. Aangezien het inmiddels half 4 is, lust de maag wel weer iets. Bedoel, er mogen best wat kilootjes af, maar zo’n stressdieet is ook weer niet de bedoeling.

IMG_4972

Na het eten begin ik alvast aan het verslag en kijkt Martijn wat TV (Top Gear: 50 jaar James Bond auto’s en Mythbusters met Bubble Wrap en alweer een James Bond stunt. Erg interessant allemaal). Ondertussen wordt het ineens behoorlijk warm in de kabine. De airco in ons gedeelte van de vliegtuig heeft het begeven. Echt niet prettig! Het lijkt wel een sauna. Het personeel veronderschuldigd zich, maar verder kunnen ze er niets aan doen. Wel komen ze behoorlijk vaak langs met water. Nadat ik het verslag tot zover af heb, maak ik een begin in het nieuwe boek van Heleen van Royen. De tijd gaat behoorlijk snel, de daling is zelfs al ingezet.

Nadat we uitgestapt zijn, gaan we richting de immigrations. Het is behoorlijk rustig! Binnen twee minuten zijn we al aan de buurt. We krijgen wat vragen over hoelang we blijven en wat ons naar Amerika brengt. Als we zeggen dat we drie-en-halve-week verblijven in Amerika, is de man vrij verbaasd. Zolang? Ohja, dat is waar. Drie-en-een-halve week vakantie is vrij lang voor de gemiddelde Amerikaan. We krijgen daarom ook meteen de vraag terug wat voor werk we doen in Nederland. Het blijkt allemaal prima te zijn en dan mogen we de gebruikelijke vingerafdrukken zetten en wordt er een foto van ons gezicht gemaakt. Meteen daarna komen we uit bij de bagageband. Hier in Amerika moet je bij een overstap eerst je koffer van de bagageband halen, dan door de douane en vervolgens je koffers weer afdroppen. Zo weet je in ieder geval zeker dat ze bij de overstap meegekomen zijn in het vliegtuig. Altijd weer een geruststelling als je ze op de band zit liggen. Ineens krijg ik het geniale plan om even in de koffer te checken of daar toevallig de zonnebrillen liggen. Er stond me iets bij met het inpakken van de koffer. En ja hoor, er ligt wat. Al zijn het wel onze reserve brillen (lees: niet zo mooi en design-ig als onze originele), maar het volstaat. Alleen van mijn zonnebril heb ik geen reserve. Maar dat geeft niet, want die is gelukkig niet op sterkte. Wat een opluchting. Bedoel, Martijn kan op zich prima overdag rijden zonder bril, maar met schemering en in het donker wordt dat toch lastig. En overdag is wellicht een zonnebril ook wel handig voor hem. We zagen het al voor ons: Linda die de gehele vakantie moet rijden. Nee!

Na de douane leveren we de koffers weer in en gaan dan op zoek naar een restaurantje. We hebben inmiddels wat honger gekregen en hebben nu genoeg tijd om even een hapje te doen. We komen uit bij Fox Sports. Vrij simpel allemaal, maar het hoeft ook niet moeilijk te zijn. We bestellen een portie mini hamburgers en Quesadillas om te delen. Martijn neemt er zellfs een biertje bij. Ondertussen loggen we in op de gratis-voor-een-half-uur wifi en lezen we wat bij. Een half uur voordat we mogen boarden lopen we naar de gate. Het is een behoorlijk stuk lopen. Je kunt hier ook met de shuttle naar de andere kant van hal, maar we besluiten toch te lopen. We hebben tenslotte nog even en zo zien we ook nog wat van de winkeltjes. Het is nog helemaal niet druk bij de gate. Zou het vliegtuig niet vol zitten? Dat zou wel erg lekker zijn zeg. Het is nog een goed vier-en-half-uur vliegen naar San Francisco. Iets na zevenen mogen we boarden. Maar als iedereen goed en wel gezetteld is, blijven we toch nog behoorlijk lang aan de grond staan. Het is enorm slecht weer in Detroit en daarom blijven ze aan de grond. Het zou te veel turbulentie geven.

IMG_5011

De stoel naast ons is overigens leeg. Relaxt! Ook de stoelen achter ons zijn vrij. Nog relaxter. Ik dommel wat weg en pas een uur later dan de oorspronkelijke tijd gaan we de lucht in. Dan komt Martijn op het idee om van de stoelen achter ons gebruik te maken. Zo kunnen we beide gestrekt liggen. Tot een anderhalf uur voor landing worden we pas wakker. Althans, we hebben heerlijk liggen dommelen. Of ik echt geslapen heb, weet ik eigenlijk niet. Lekker was het wel.

Het is inmiddels donker buiten, wat ook logisch is. Het is immers half 10 ’s avonds hier (half 7 in de ochtend Nederlandse tijd). Dat betekent dus dat we al meer dan 24 uur ‘wakker’ zijn. We vliegen over San Jose, een voorstadje van San Francisco. Het ziet er prachtig uit met de vele lichtjes. Na de landing lopen we direct door naar de bagageband. Dat is het voordeel bij een overstap. De rompslomp met de immigrations heb je nu niet meer. Onze koffers volgen vrij snel en dan gaan we op weg naar de autoverhuur. Bij Alamo zijn er drie wachtende voor ons, maar ook hier gaat het redelijk snel. We antwoorden overal netjes ‘nee’ op, als de man achter de balie verschillende verzekeringen probeert te verkopen. Geen moeilijk gedoe dit keer, helemaal prima. Alhoewel, hij vraagt voor de zekerheid nog een keer aan ons of we zeker weten dat we een minivan willen huren. Uiteraard weten we dat zeker.

Dan lopen we naar de Vans. Er staan er vijf: twee witte, twee zwarte en een licht blauwe. De blauwe trekt meteen onze aandacht. Wat een prachtige kleur! Dit is een Chrysler Town & Country. Ook één van de zwarte is een Town & Country. De andere zwarte is een Dodge Grand Caravan, net zoals één van de witte. De andere witte is Chevrolet Traverse LT. Dit vinden we eigenlijk geen minivan. Het is meer een Cross-over (lijkt dus wat meer op een SUV, maar wel met veel ruimte). Uiteindelijk twijfelen we dan ook tussen deze Chevrolet en de blauwe Chrysler. De Chevrolet heeft wel behoorlijk wat minder miles gemaakt dan de ander. En het cross-over idee trekt ons ook wel. Alleen jammer dat ‘ie wit is… Maar toch gaan we ervoor! Uiteraard checken we ook even of er een reservewiel aanwezig is. We weten nog van vorig jaar dat een lekke band onderweg best voor kan komen (en gelukkig weten we ook dat Team Martijn en Linda dat best zelf kunnen verwisselen).

IMG_5084

Dan rijden we weg uit de garage. Het is wel behoorlijk wennen. Wát een enorme bak zeg. Vrij breed ook. En voor het eerst hebben we ook de optie ‘achteruitrij-camera’. Hoe cool. Martijn merkt meteen op: ‘dat wil ik onze volgende Suzuki Alto ook!’

We stellen de Tom Tom in op het adres van ons eerste hotel. Nog geen vier minuten rijden. Dat is wel lekker, na zo’n zware reisdag. We checken in bij Holiday Inn Express en krijgen een kamer op de derde toegewezen. Een vrij grote kamer.

IMG_5086

Nadat we alle koffers geïnstalleerd hebben, tik ik het reisverslag nog even af en gaan dan na een memorabele dag slapen.

Advertenties
Dit bericht werd geplaatst in Verslag. Bookmark de permalink .

27 reacties op Dag 01: Den Bosch – Antwerpen – Schiphol – Detroit – San Francisco

  1. sonja zegt:

    Wat erg voor jullie dat die rugzak is gepikt. Wat zijn er toch een rotzakken op deze wereld. Jullie hebben wel een mooie nieuwe camera en gelukkig was het een goede vlucht. Nu maar even bijkomen en genieten van jullie heerlijke vakantie. Ik ga lekker meelezen.

  2. Teleton zegt:

    Wij kennen het gevoel als ze er met je spulletjes vandoor gaan…..wat een rotstreek! En wat naar voor de ouwelui die er tussen genomen zijn. Maar snel proberen te vergeten allemaal want het is maar materiaal. Al kan ik me voorstellen dat met name het jatten van een laptop heel erg vervelend is. Maar inmiddels is de echte vakantie begonnen: een fijne koets om in te rijden en de eerste koets om in te slapen ziet er ook niet beroerd uit. Dat komt dus helemaal voor zijn roodkoperen…..!

  3. Sylvia zegt:

    Hoi Linda en Martijn,

    Wat een dag zeg!!!! Wat een pech me die diefstal!
    Maar geniet lekker van je vakantie, uiteindelijk is dat het belangrijkste.

    Groetjes Sylvia

  4. Marjon zegt:

    Wat een ongelooflijke pechdag zeg! Geen leuk begin voor jullie.
    Ik hoop dat de verzekering een deel van de schade dekt. Nu de knop om en lekker genieten, de rest zien jullie wel weer als je thuis bent (wel meteen even bellen met de reisverzekering, dan maken ze een dossier voor jullie aan)

  5. Lieve Linda en Martijn,

    Het is toch erg dat je spullen gejat worden door gespuis.
    Ik hoop voor jullie dat alles gedekt en betaald wordt door de verzekering maar dat zal wel goed komen.
    Het is alleen jammer dat je vakantie zo moet beginnen.
    Uit het verslag is de rest zeer goed verlopen lees ik en dat is toch het belangrijkste op dit moment.
    Na deze vakantie komt alles wel weer op zijn pootjes terecht en nu genieten zodat wij mee kunnen genieten door het lezen van jullie verslag..

    Frans en Marjolijn

  6. Hannie/asv60 zegt:

    Wat verschrikkelijk balen zeg. Hoop dat jullie nog flink wat terug krijgen van de verzekering.
    Idd een lekkere grote kamer zeg.
    Het genieten kan nu hopenlijk wel beginnen.
    Have fun!

  7. Anita zegt:

    Wat een rotstart zeg, enorm balen. Jullie hebben gelukkig een mooie camera gekocht maar je laptop is ook vervelend, al je instellingen en wachtwoorden, pff.
    De reis is gelukkig goed verlopen en een Traverse is een super auto.
    Heel veel plezier de komende weken en ben benieuwd naar jullie verslagen.
    Geniet ze.

  8. rolandino zegt:

    Wat een naar begin van de vakantie zeg, kan me ook voorstellen dat je ouders zich schuldig voelen, maar het had iedereen kunnen overkomen.

    Voor nu lekker genieten van de vakantie, en aan de 1e kamer te zien moet dat geen probleem zijn! Veel plezier de komende 3.5 weken, wat een luxe! 😉

  9. charly2013 zegt:

    Wat een ellende! Kan me voorstellen dat jullie meteen een nieuwe camera hebben gekocht. Een vakantie zonder spiegelreflex zou voor mij ook geen optie zijn.

    Geniet nu maar lekker van jullie vakantie en dan geniet ik hier mee van jullie blog!

  10. Karla zegt:

    Getverderrie, dat is geen lekker begin van je vakantie! Maar gelukkig zijn jullie er nu en de pret kan beginnen.

  11. Miranda zegt:

    Zeker geen leuk begin van jullie vakantie, ze moeten van andermans spullen afblijven !
    Hier alles goed, ze zijn al weer helemaal gewend en lopen rond alsof ze thuis zijn.

  12. Esther zegt:

    Wat een vette pech zeg! Geen goed begin, maar goed, jullie zijn er en kunnen wat later dan gepland gaan genieten….!
    Heel veel plezier in SF, mijn favoriete city trip bestemming!

  13. Axel zegt:

    Ongelofelijk hé, voordat je het weet is het al gebeurd. Gelukkig is het slechts materiaal en zaten er geen paspoorten in de tas. En gelukkig valt het wel onder de reisverzekering. Geniet ervan, laat het je vakantie niet verpesten!

  14. hansuitkoek zegt:

    Wat een slecht begin van jullie vakantie, maar het tij is gekeerd door een mooie vlucht en een leuke auto en een mooie nieuwe camera, geniet van jullie vakantie

  15. Anja zegt:

    Wat een naar begin van de vakantie zeg, dat stel je je natuurlijk heel anders voor. Maar gelukkig is het allemaal goed gekomen en zitten jullie nu lekker in de USA!! Vanaf nu alleen maar genieten, heel veel plezier samen!!

  16. Marja zegt:

    Wat een ontzettend slecht begin van jullie vakantie. Maar gelukkig laat jullie humeur je hierdoor niet in de steek. In ieder geval een nieuw fototoestel zodat jullie allemaal mooie plaatjes kunnen schieten.Geniet van jullie vakantie.
    Groetjes Bob en Marja

  17. Tjonge, wat een nare start van jullie vakantie, zoiets wens je toch niemand toe…

    Maar gelukkig zijn jullie zonder verdere problemen in de USA gearriveerd en kan het grote genieten nu echt gaan beginnen. En de Chevvy Traverse is een hele goede keus, de auto heeft (voor mij althans) een prima formaat, want je weet dat wij gek zijn van die grote SUV’s 😉

    Als ‘Nikonians’ zijn wij natuurlijk reuze benieuwd naar de plaatjes die je met de nieuwe D7000 gaat schieten !

  18. renate zegt:

    Niet leuk zo’n start van je vakantie!! Echt balen zeg van je apparatuur. Hopelijk heb je een redelijke nachtrust gehad. Laat het je pret niet bederven.

  19. Elstars zegt:

    Wat een pech zo in het begin en wat een gemene streek. We hopen dat de rest van jullie vakantie beter wordt en zo te lezen is de vlucht en aankomst in ieder geval goed verlopen. Heel veel plezier toegewenst en maak er een mooie vakantie van.

  20. Carine Smits zegt:

    O Linda, wat een gedoe ! Ik zou er danig van onder de voet zijn.
    Gelukkig hebben jullie je paspoorten en nu weet je weer waarvoor jullie na thuiskomst moeten gaan werken 🙂 Gelukkig blijft het bij materieel ‘stuff’. Stel je voor dat ze Martijn hadden meegenomen 😉

  21. Ilse zegt:

    Jeetje, wat hebben jullie een pech gehad, en dan druk ik me nog zacht uit! Het is toch belachelijk dat anderen er in no time vandoor zijn met je spullen, en hoe zielig voor je ouders dat ze zich zo schuldig voelden! Wel een geluk dat jullie de minilaptop nog in de andere tas hadden, en dat jullie reservebrillen gevonden hebben. Hopelijk kunnen jullie het nu een beetje van je af zetten, en helemaal genieten van de vakantie waar jullie zo naar uit gekeken hadden. Heel veel plezier!!

  22. cindy1969 zegt:

    Ah bah wat een rotbegin zeg! Blijf toch gewoon met je poten van andermans spullen af, rotzakken…
    Gelukkig hebben jullie nu weer een camera, hopelijk krijgen jullie nog wat van de verzekering terug. Probeer het van je af te zetten, hoe moeilijk ook, en geniet. Heel veel plezier!

  23. Orangedevil zegt:

    Balen zo’n begin, hopelijk gaat het vanaf nu beter;)

  24. cindy74 zegt:

    Ongeloofelijk ! Wat een lef hebben is dat zeg . Het is inderdaad waar dat in antwerpen station veel gespuis rondloopt maar er hangen toch overal camera’s dus misschien hoor je er wel nog van .

  25. Dat is een vervelende start van de vakantie. Gelukkig hebben jullie een nieuwe spiegel reflex en lens kunnen kopen. Volgens mij went de Nikon d7000 snel. Ik heb vorig jaar de Nikon d90 gekocht (7000 is de opvolger van d90) en ik had geen overstap problemen. Geniet van jullie vakantie

    Groetjes susan en jack

  26. Jee zeg, wat balen van die rugzak, hopelijk wordt alles gedekt door de verzekering. ik zou zelf ook enorm van mijn stuk zijn als zoiets gebeurt nog goed en wel voordat je bent vertrokken. Gelukkig kunnen jullie alles vervangen en hebben jullie al een nieuwe camera, veel plezier daarmee! Enne, nu lekker genieten van de reis en de mooie achtbanen!

  27. Ik loop nog (wat) achter, terwijl jullie nu een paar dagen ‘rust’ hebben, maar wat een verhaal zeg …. Wat moeten jullie een slechte start gehad hebben … Maar inmiddels mooie nieuwe spulletjes, vluchten voorspoedig gegaan en een hele mooie auto (wit is echt prachtig) !

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s